تارنمای فرهنگی ألـــمهــدي (عــج)

پاسخ به یک شبهه: زیارت و نژادپرستی

این سوال که "چرا در زیارت‌ها به اعراب سلام می‌دهیم، اما به بزرگان ایرانی نه؟" ریشه در باورهای سطحی و عدم درک صحیح از مفاهیم دینی دارد. در پس این سوال، مسائل مختلفی نهفته است که به آنها می‌پردازیم:

۱. نژادپرستی و ملی‌گرایی:

دین اسلام، هرگونه برتری قومی، ملیتی، زبانی، نژادی، طایفه ای و... را رد می‌کند. ملاک برتری در اسلام؛ تنها تقوا و پرهیزگاری است.
آیه ۱۳ سوره حجرات به صراحت این موضوع را بیان می‌کند:

"يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَىٰ وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا ۚ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ"

"ای مردم! ما شما را از یک مرد و زن آفریدیم و شما را تیره‌ها و قبیله‌ها قرار دادیم تا یکدیگر را بشناسید؛ (اینها ملاک برتری نیست،) گرامی‌ترین شما نزد خداوند با تقواترین شماست؛ به یقین خداوند دانا و آگاه است."

۲. در آمیختن مفاهیم دینی با موضوعات و مسائل تاریخی ممنوع:

مفاهیم تاریخی گاه مورد تایید و موافق ادیان بوده است و گاه مخالف و علیه ادیان رخ داده است.

لذا زیارت یک مقوله دینی است و نباید با مسائل تاریخی و ملی‌گرایی خلط شود. ما در زیارت به بزرگان دین اسلام و حتی پیامبران دیگر ادیان الهی (سوای از عرب بودن یا نبودن آنها) سلام می‌دهیم، و عرب بودن ملاک زیارت نیست.

۳. دلیل دیگر برای ملاک نبودن عربیت :

ما در زیارت به "اعراب" سلام نمی‌دهیم، بلکه به پیشوایان و صالحان ادیان الهی ، سلام می‌دهیم. و همانطور که به نیکان و صالحان عرب سلام می‌دهیم، پیشوایان کفر و ظلم، مانند معاویه و یزید را نیز لعن می‌کنیم.

۴. ایران، سرزمین اقوام مختلف:

ایران سرزمینی است که از اقوام مختلفی تشکیل شده است: کرد، لر، بلوچ، ترکمن، ترک، عرب، فارس و... این شبهه، در واقع نادیده گرفتن جایگاه و احترام اقوام ایرانی است. همه این اقوام، برادران دینی یکدیگرند و احترام به آنها واجب است.

نتیجه‌گیری:

زیارت، یک عمل دینی است که ریشه در اعتقادات اسلامی دارد. ملاک احترام و سلام در زیارت، تقوا و جایگاه دینی است، نه نژاد یا ملیت. این شبهه، ناشی از عدم درک صحیح از مفاهیم دینی و خلط آنها با مسائل نژادی و ملی است.