هدف از تشکیل هیئت مذهبی چیست؟

هيأتهاي عزاداري

هدف از برپايي هيئت

سوال : آيا بايد تنها هدف از بر پايي مجالس عزاي اهل بيت اين باشد كه گريه اي بکنند و اجري ببرند؟

ج: خير همان طور كه بيان شد امام راه حل در اين رابطه مي فرمايند: مجلس عزا نه براي اين است كه گريه بکنند براي سيدالشهداء(ع) و اجر ببرند، البته اين هم هست .... بلکه مهم، آن جنبه سياسي است كه ائمه ما در صدر اسلام نقشه اش را كشيده اند كه تا آخر باشد. و آن، اين اجتماع تحت يك بيرق است. پس مهم آن جنبه سياسي آن كه همان بسيج مردم مي باشد. كه هيچ قدرتي به غير مجالس عزاي امام حسين و اهل بيت (ع) نمي تواند اين چنين مردم را يك رنگ و يك فكر و هم عقيده كند.

هيأت و بزم حسيني، خانه دلهاي عاشق است

در اين خانه، هيأتي ها راه مي يابند و در آن مي بالند و به تعالي مي رسند و خوشا بر آنان كه در اين  خانه، چهره معشوق را در مي يابند و به وصال او رسند.

هيأت پيوند ناگسستني بين ديروز ، امروز و فرداست

هيأت ، راز سينه هاي سوخته است ، آه برخاسته از وراي قرنها ايثار و شهادت . هيأت يك كلمه نيست، يك قاموس است ، عطش كامهاي تشنه براي رسيدن به محبوب، رفتن و رسيدن تا انتهاي سيرابي است . در زلال بيكران اين شاكله بايد شناور شوي مگر در اين زلال آبي مرواريد هاي غلطان خاندان نبوي را بيابي كه اگر چنين كني ، به راز خلقت دست يافته اي . راز خلقت چيزي نيست جز حُبّ دوستداران خالق و دوستداران خالق ، خاندان عصمت و طهارت اند. فاطمه يكي از اين بهانه هاي خلقلت است و گويي اصلي ترين بهانه ي خلقت، كه با وجودش، رسول بزرگوار و الي گرانقدر محمد(ص) و علي (ع) پا به عرصه ي وجود نهادند و به دنبال ايشان ديگر انوار مقدّسه بر زمين و زمان

تابيدند.

هيأت بايد تشكلي خدا محور باشد

ريشه هاي هيأتها

سابقه تاريخي اين هيأتها در كجاست؛ ريشه ي آن قرآني است . مسأله ولايت و ولايت در قرآن . قرآن يك تشكل را در پوشش كلمه ي «ولايت» مطرح مي كند.آخرين آيه ي سوره مجادله مي فرمايد: «و من يتول الله و رسوله فأن حزب الله هم الغالبون» هر كسي كه ولايت خدا و رسول را بپذيرد حزب الله است .

حزب الله در فرهنگ قرآن، يك تشكّل معمولي مانند ساير تشكّل ها نيست . در فرهنگ قرآني، حزب الله يعني گروهي خدايي و الهي؛ «اولئك حزب الله» . حذف شده است. تمامي آنهايي كه درد دين و دغدغه ي دين دارند، «فانّ حزب الله هم الغالبون» بدانيد كه آخر و عاقبت مال خدايي هاست؛ چون حق ماندگار است .

در اين بيست و پنج سال انقلاب هم ، دهها گروه و حزب شكل گرفت ؛ آمدند و رفتند و نماندند ولي هيأتها ماندند . روحانيت با اين كه يك تشكل نيستند و چقدر هم مورد سركوب، واقع مي شوند كه چرا شما تشكل نيستيد، مانده اند اين تصديق فرمايش كلام خداست. «فانّ حزب الله هم الغالبون» .

آنهايي كه انگيزه هاي خالص مذهبي دارند مي مانند. هيأتها مانند و عاقبت مال آنهاست ريشه ي اين هيأتها را بايد برگرداند و به اين مضمون قرآني و سپس بايد به سراغ اهل بيت آمد . اهل بيت بسيار دوست داشتند جمع هايي را، كه دور هم بنشينند و از خدا و دين بگويند. امام صادق (ع) به فضيل فرمودند: «تجلسون و تحدثون ؛ جلسه داريد و در اين جلسه حديث مي خوانيد ، من اين مجالس را دوست مي دارم. خدا مشمول لطفش قرار دهد آن كه مكتب ما را زنده نگه مي دارد. »

تشكّل ها معمولاّ دو نوعند :

الف : تشكل خدا محور

ب : تشكل شرك محور

هيأتهاي ما جزء  دسته اول هستند يعني ذره ي «من» در هيچ يك از لايه هاي هيأت نباشد . من معتقدم هيأتها جزء تشكّل هاي بسيار منسجم هستند.

«سردسته» در هيأت، مانند فرمانده كل قوا عمل مي كند. از لايه ي بالايي كه سردسته و مسئول هيأت است تا پايين ترين كس بايد خدا محور باشد. يعني همت ها همه اين باشد كه بيرق سيدالشهدا بالا رود و همه يكپارچه باشند وگرنه اين كه علَم هيأت ما اول باشد و دعوا سر اين مسائل باشد والله شرك است.

رقابتهاي شيطاني با عشق اهل بيت سازگار نيست !

رقابتهاي شيطاني با عزاداري و عشق به اهل بيت سازگار نيست آنچه براي ما بايد مهم باشد اين است كه عزاداري سيدالشهدا و اهل بيت بلند باشد؛ حالا ما چه باشيم چه ديگران؛ اين خدا محوري است . رقابت بر سر فلان مداح يا اول بودن عَلَم و كتل يا فلان تشريفات شرك است .

هيأتها بايد كانون سازندگي باشد

كانون سازندگي بودن دو محور دارد . يك محور آن افرادند كه بايد مهذّب در جاي جاي هيأت باشند نه رئيس يا مداح يا منبري تنها، اين ها كه طبيعي است.ديگر افراد هم بايد اينگونه باشند كه وقتي مردم آنها را مي بينند به ياد دعاي كميل، به ياد اشك بر فاطمه (س) بيفتند.

تلاش كنيد آدمهايي را كه بد نامند و به هر دليلي مردم آنها را به خوش نامي نمي شناسند در كادر هيأت نياوريد ولي اگر در هيأت شركت مي كنند مانع نشويد. خانه سيدالشهدا و عزاي اهل بيت براي همه آزاد است. اما مواظب كادرهيأت باشيد كه كل هيأت بد سابقه نشود .

محور دوم اين است كه همه ي ما – بي استثناء عالِمُنا و جاهلّنا -  نياز به اخلاق و توصيه هاي اخلاقي داريم. سعي كنيد آقايي را دعوت كنيد كه دانشمند و فرهيخته باشد كه با سخنراني پر محتوا مردم را غني سازد. مردم حق دارند ازبعضي منبرها ساخته شوند چون حرفها تكراري است و منبري كه مايه ي قرآني و حديثي ندارد، دعوت كردني نيست!

مدير هيأت بايد يك جلسه براي عموم بگذارد و يك جلسه براي كادر هيأت . خدا رحمت كند مرحوم شهيد رجايي در زمان رياست جمهوري اش آقاياني را دعوت مي كرد. و مي گفت: فقط براي ما درس اخلاق بگوئيد ، برا ي خود و خانوده و بچه ها . ما همه به درس اخلاق، نياز داريم. اينطور نيست كه بگوييم چون ما روحاني و سردسته و مدرس هستيم ديگر نيازي به موعظه نداريم . پيامبر ما عقل كل بود. اولين در جهان هستي در تمام جهات و از ملائكه افضل است . اما همين پيامبر، وقتي جبرئيل به محضرش مي آيد مي فرمايد: «يا جبرئيل عظني» من پيغمبر را نصيحت كن . پيامبر با اين رفتار به ما مي آموزد

"هر جا و در هر موقعيتي هستي ، نياز به نصيحت داري؛ دل بي نصيحت مي ميرد. احي قلبك بالموعظة "

هيآت مذهبي چيست؟

هيأت مذهبي تشكيلاتي است مردمي، متشكل از اعضايي شامل جوانان، ميانسالان و كهن سالان، زن و مرد كه اساساً با محوريت هدف ترويج فرهنگ قرآن و عترت و زنده نگهداشتن سنت عزاداري در ايام شهادت سيد و سالار شهيدان حضرت اباعبدالله الحسين (ع) ساختار منسجم مردمي به صورت تشكيلاتي و يا غير تشكيلاتي، با روال اجراي برنامه هاي هفتگي، ماهانه، فصلي و يا سالانه فعاليت مي نمايد.

هيأتهاي مذهبي از نظر نوع فعاليت به سه گروه  تقسيم مي شوند:

1-      هيأتهاي موردي و مقطعي :

هيأتهاي مذهبي كه پس از تشكيل، صرفاً در دهه ي اول محرم، طي يك برنامه ريزي مقطعي گرد هم جمع آوري شده، درمكاني از پيش تعيين شده ، كه ممكن است چادر، تكيه، حسينيه، مهديه، مسجد، امامزاده ، منزل مسكوني ، شخصي و.... باشد به عزاداري و سوگواري پرداخته ، بعضاً اقدام به پذيرايي و توزيع نذورات ، اطعام واحسان مي نمايند.

2-      هيأتهاي نيمه فعال

هيأتهاي مذهبي كه پس از تشكيل، علاوه بر اقامه ي عزاداري و سوگواري درايام شهادت سيد و سالار شهيدان در ماه محرم بصورت فصلي، اقدام به فعاليتهاي مذهبي از قبيل بزرگداشت مناسبتهاي اسلامي شامل اعياد و شهادتهاي ائمه ي اطهار و معصومين (ع) مينمايند و برنامه هاي آنها به صورت منظم و منسجم در طول سال، پيش بيني و اجرا مي شود. اين هيئت ها نيز از نظر موقعيت و مكان استقرار در موارد اشاره شد. در بند يك ، مستقر مي باشند.

3-      هيأتهاي مذهبي فعال:

هيأتهاي مذهبي كه در طول سال ، فعاليت مستمر و دائم دارند؛ داراي اساسنامه و ساختارتشكيلاتي منسجم و منظم بوده، مجموعه هايي چون صندوق قرض الحسنه، درمانگاه خيريه، موسسه ي فرهنگي و آموزشي و ... تحت پوشش آنها مي باشد. اين هيأتها علاوه بر فعاليتهاي فوق العاده در ايام محرم، در تمامي مناسبتهاي  مذهبي و فرهنگي طول سال، برنامه داشته، اقدام به تشكيل كلاسهاي مذهبي احكام،عقايد، قرآن و ... و اردوهاي سياحتي زيارتي مي نمايند.اين هيأتها نيز از نظر موقعيت و مكان استقرار درمواردي كه در بند يك آمده، اقدام به فعاليت مي نمايند.

يادآور مي شود هر گونه فعاليتي فوق العاده در ايام محرم، در تمامي مناسبتهاي مذهبي و فرهنگي مذهبي و بزرگداشت مناسبت ها، منوط به كسب مجوز از مرجع قانوني آن مي باشد. به طور كلّي، هيأتهاي مورد اشاره،از نظر وضعيت، استقرار به دو گروه ثابت و سيار تقسيم مي شوند.

گروه اول: هيأتهاي ثابت : هيأتهايي كهدر يكي از اماكن مورد اشاره مثل حسينيه ها، مهديه ها، زينبيه ها، مساجد، امامزاده و اماكن متبرك مذهبي ديگر به صورت مستمر و دائم، مستقر مي باشند.

گروه دوم : هيأتهاي سيّار: هيأتهايي كه در تكايا، چادرهاي موقت، منازل شخصي افراد و .... به صورت مقطعي (فقط در ايام محرم) و يا چرخشي و دوره اي در طول سال اقدام به برپايي مراسم مي نمايند.

اسامي و عناوين هيأتهاي مذهبي

اسامي هيئتهاي مذهبي را بر اساس نام و القاب چهارده معصوم و امام زاده ها و بزرگان دين و ياران حضرت امام حسين (ع) و .... نام گذاري مي شود. اسامي ديگري نيز بنابر بعضي عبارات ادبي از روي علايق شخصي نام گذاري مي شود. مثل «هيأت محبان اهل بيت (ع)، هيأت عشقان ولايت، هيآت رزمندگان اسلام، هيأت بسيجيان و ....» بعضي از هيأتها نيز بنا به تعلق اعضاي آن به يكي از شهرها يا مناطق كشور، نام شهر و منطقه ي خود را در نام هيأت مي گنجانند ، مثل : هيأت قمي هاي مقيم مركز، هيأت مرندي هاي مقيم مركز، و ....

نمونه هايي از اسامي هيأتهاي مذهبي :

هيأت باب الحوائج -  هيأت محبان الحسين(ع) -  هيأت صاحب الزمان ، هيأت قمر بني هاشم ، هيأت خامس آل عبا، هيأت اثارات الحسين ، هيأت صاحب الامر، هيأت سيد الساجدين ، هيأت بيت العباس ، هيأت متوسلين به چهارده معصوم(ع) ، هيأت پنج تن آل عبا و ....

مدير هيأت كيست ؟

هيأت دار كيست :

هيأت دار ، متصدي و مسئول هيأت مذهي ، كسي است كه معتقد و پايبند به دين مبين اسالم باشد . ضمن اهتمام و اعتقاد خاص به اقامه ي فرايض ديني ، به استمرار و ولايت انبياء و اوصياء و ولايت فقيه اعتقاد داشته باشد. علاقه ي ويژه به خاندان عصمت و طهارت داشته، شيفته ي خدمت گذاري دراين آستان مقدس باشد، از حس خلق و شهرت صالحه بهره مند باشد مورد وثوق و اطمينان اهل محل باشد . توان مديريتي و هيأت داري را به نحو احسن داشته باشد و بتواند با تبحّر كامل، جلسات مذهبي و برنامه هاي فرهنگي را با همكاري و همفكري هيأت امنا برگزار نمايد.

ضمناً يادآور مي شود مسئوول هيئت و هيئت امناء به هيچ عنوان نبايد در مراجع قضايي و انتظامي داراي پرونده سوء سابقه و محروميت از فعاليتهاي اجتماعي باشند.

مكانهاي عزاداري و برپائي هيئتها

براي برپا كردن مراسم عزاداري مناسب ترين مكان مساجد، حسينيه ها، تكايا و زيارتگاهها و مكانهاي مقدس ديگري چون مدفن «بزرگان و علماي شيعه» مورد توجه مي باشد.

طبق احاديث و سخنان بزرگان مي توان گفت كه مسجد اولين پايگاه فرهنگي و اجتماعي – سياسي و نظامي مسلمانان بوده، در جهان تشيع و كشورهاي شيعه مذهب يكي از اماكن مهم براي برگزاري مراسم عزاداري و سوگواري مسجد است. حال علت اينكه در كنار مسجد حسينيه ها و تكايا و مهديه ها و ... به وجود آمده است، عوامل مختلفي وجود دارد، كه يكي از آنها اين است كه مساجد در كشور ما ايران و كشورهاي ديگر مثل عراق – سوريه و ... جوابگوي خيل عزاداران نمي باشد بنابراين مي بايست مكانهاي ديگري باشد تا عزاداران بتوانند مراسم خود را برگزار كنند كه بزرگان و علما اقدام به ايجاد حسينيه ها وتكايا كرده اند. علت ديگر اين است كه مسلمانان نذورات خاصي دارند و نيت مي كنند كه در روزهاي معين به اطعام و احسان عزاداران بپردازند.

احتمال دارد در كشورهاي مسلمان غير شيعي عدم امكان برپايي مراسم در مساجد، زمينه ي تأسيس حسينيه ها را فراهم كرده است. حسينيه ها و تكايا و مهديه ها و زينبيه ها را مردم محله يا گروههاي خاص ساخته اند و به برپايي مراسم عزاداري همت گماشه اند. بيش تر حسينيه ها در طول سال فعاليت فرهنگي و مذهبي دارند و در امور خيريه و ... فعاليت دارند.

اخلاق در هيأت

 لا قرب بالنوافل اذا اضرت بالفرائض

از واجبات بسيار ارزشمندي که اصول را گرمي مي بخشد و فرائض به آن اقامه مي گردد و براي احياء فرائض به پا شده، قيام حضرت اباعبدالله الحسين سلام الله عليه است.

لذا براي بهره مند شدن هر چه بيشتر از اين سفره بابركت الهي، بهتر است كه اين موارد را در نظر بگيريم:

الف) مبادا اين کار که مورد نظر و توجه همه اولياء الهي بوده است، به اعمال و گفتاري که زيبنده آن سرور معظم نباشد آلوده سازيم.

ب) خطيب تلاش کند که اين الگوي بزرگ را در حد توان نزديک به آن حضرت معرفي و شناسايي دهد.

پ) مداح شور را با شعور همراه سازد.

ت) جلسه گردانها، حرمت صاحب جلسه و شرکت کنندگان را پاس دارند.

ث) شرکت کنندگان در برنامه ها خلوص و ادب را مراعات کنند.

ج) همگان حالتي بر خود تمرين کنند که روز عاشورا بتوانند بگويند: اي آقا حسين، همه دارايي، زن و فرزند و جانم فداي شما و اهل و عيالتان. اگر به اين رتبه نرسيدي، اقلاً بگو: « بابي انت و امي و نفسي ».

چ) مبادا که دروغ باشد. اگر نتوانستي، سر افکنده به خود بنگر که چه مشکلي داشته اي، که اين گونه شده اي.

مجالس با جمعيت زياد؟

سؤال:

آيا بانيان مجالس بايد به دنبال آن باشند كه مجالسي را بر پا كنند كه با ازدحام جمعيت همراه باشد و جمعيت زيادي را جمع كند؟

جواب:

شهيد مطهري (ره) در اين رابطه مي فرمايند: در اين امر استثناء نديدم كه هم مؤسسين و هم حتي مستمعين، آن چيزي را كه مي خواهند ازدحام جمعيت است. اگر جمعيت ازدحام بكند راضي است، اگر جمعيت ازدحام نكند راضي نيست، اين نقطه ضعف است. اين جلسات كه براي اين نيست كه جمعيت ازدحام بكند يا نه! مگر ما مي خواهيم سان ببينيم؟ مگر ما مي خواهيم رژه برويم؟ هدف چيز ديگري است. هدف آشنا شدن با حقايق و مبارزه كردن با تحريفات است.

و حضرت امام خميني (ره) مي فرمايند: حضرت سيدالشهداء (ع) به همه آموخت. از قلت عدد نترسيد، عدد كار پيش نمي برد، كيفيت اعداد، كار را پيش مي برد. افراد ممكن است خيلي زياد باشند، لكن در كيفيت ناقص باشند يا پوچ. افراد ممكن است كم باشند، لكن در كيفيت توانا باشند و سرافراز.

در نتيجه به ازدحام جمعيت نبايد تكيه كرد. بلكه به كيفيت برنامه هأيت بايد اهميت داد كه آن عده شركت كننده در هيئت چه كم باشند و چه زياد، به چه مقدار هيئت توانسته آنها را با معارف اهل بيت (ع) آشنا نمايد. اين امر مهم است، نه ميزان شركت كنندگان در هيأت.

نحوه خرج كردن پول هاي جمع آوري شده در هيئت ها

سؤال:

آيا جايز است در ايام محرم از افراد خير اموالي را جمع آوري كرد و با تقسيم آنها به سهم هاي مختلف، قسمتي را به قاري قرآن و مرثيه خوان و سخنراني داد و باقيمانده را براي برگزاري مجالس مصرف كرد؟

جواب:

مقام معظم رهبري (دام ظله العالي): اگر با رضايت و موافقت صاحبان اموال باشد، اشكال ندارد.

و نيز مي فرمايند: مي توان اموال باقيمانده را با كسب اجازه اهداء كنندگان آنها در امور خيريه مصرف كرد و يا آنها را براي مصرف در مجالس عزاداري آينده نگه داشت.

ويژگيهاي هيئت هاي دانشجويي

ما وقتي از هيئت هاي دانشجويي بحث مي كنيم، بايد دنبال ويژگيهاي ديگري هم باشيم كه متناسب با محيط دانشگاه است و به دليل نقشي كه در استقلال جامعه و فرآيند فرهنگي سياسي اجتماعي دارد ويكي از دو نقطه ي اوج جامعه است هم چنين به دليل تركيب جمعيتي امروز دانشگاهها كه حدود 5/1 ميليون دانشجو و بيش از 2 ميليون فارغ التحصيل داريم، اين موارد اقتضا مي كند كه دانشگاه در بسياري موارد نقش رهبري جامعه را به عهده گيرد. از جمله در زمينه ي هيأتهاي مذهبي در دانشگاهها. هيأتهاي مذهبي دانشگاهها بايد در كنار چهار ويژگي قبل ويژگي ديگري هم داشته باشند كه عبارت است از : « آميخته كردن احساسات با شناخت و معرفت.» هيأتهاي دانشجويي بايد فلسفه ي نهضت امام حسين(ع) را خوب بشناسند و براي ديگران تبيين كنند. بايد مسأله شهادت به خوبي شناخته و شناسانده شود . شهادت در فرهنگ ما، آميزه اي است از عشق گداخته، همراه با بينش عميق . تبيين اين دو در كنار هم، كار مشكلي است كه از يك سو به عاطفه و احساسات بايد توجه كافي شود و از سوي ديگر به تعقل و انديشه . يعني مدّاح و سخنران هيأت مذهبي دانشگاه، بايد به فلسفه ي قيام امام حسين(ع) توجه خاص مبذول دارد. ما اين توقع را از فلان هيأت داخل شهر نداريم. عاشورا بايد در اتصال با نهضت حضرت آدم (ع)، موسي(ع) و ابراهيم(ع) نه به عنوان حادثه ي مجردي كه در سال 61 هجري اتفاق افتاد تفسر شود. زيرا در اين صورت باعث مي شود قيام و پيام عاشورا- كه يك پيام تاريخي و جاودانه است -  به يك پيام مقطعي تبديل شود. اين معناي عميقي كه در زيارت وارث مي خوانيم روي همين اصل است.

السلام عليك يا وارث آدم صفوة الله ، السلام عليك يا وارث نوح بني الله و ...

امام حسين وارث پرچمي است كه آدم و بقيه ي انبيا و اولياء در طول تاريخ برافراشته نگه داشته اند و در اين بينش است كه ارتباط نهضت امام حسين (ع) با گذشته مشخص مي شود و هم با آينده -  امروز توجه  ما به نهضت امام حسين (ع) بايد چراغ راه زندگي ما باشد و اگر صرفاً ما به گذشته ي خود بباليم كه ما حسين و عاشورا داشته ايم اما اين مسئله در زندگي ما اثر نداشته باشد، در واقع يك نوع سرپوش گذاشتن بر ضعف هاي احتمالي ما خواهد بود. بايد تمام همّ ما اين باشد كه آن بينش و نگرش بتواند خود را مجسم كند تا از اين نگرش و بينش امروز به عنوان درسي جهت زندگي كردن استفاده كنيم. امام حسين (ع) صرفاً سياست مداري نيست كه با يزيد به خاطر شراب خواري سر ناسازگاري داشته باشد، بلكه امام حسين(ع) پرچمداري است كه مي خواهد عَلَم مبارزه با ظلم و بي عدالتي و بي ديني و هر نوع تحقير مردم را بر عهده بگيرد. اين نكته را در تمام سخنان امام حسين(ع) مي توانيم ببينيم. تبديل كردن آن نهضت تاريخي به مبارزه اي كه در يك مقطع خاصي از تاريخ وجود داشته است، تحريفي در فلسفه ي قيام امام حسين(ع) است و اين تحريف، چيزي است كه يزيد هم خيلي مايل بود صورت بگيرد.

يزيد اشتباهش در اين بود كه خيال مي كرد با كشته شدن امام حسين در عاشورا و گرفتن شام غريبان، پرونده ي كربلا بسته مي شود، اما اگر مي دانست كه چنين نيست و عاشورا تازه حكم فتح باب است و از آن به بعد مزار امام حسين ، پايگاه همه ي مبارزاني است كه با زياده روي ها و سفاهت هاي ابوسفيان و تفرعن فرعونها مي خواهند مبارزه كنند هرگز خود را به اين كار آلوده نمي كرد. او خيال مي كرد شام غريبان، مسأله تمام مي شود. ولي امام حسين(ع) در شرايطي پا به ميدان گذاشت كه از يك سو نسل اولي كه با پيامبر اكرم (ص) و اميرالمؤمنين بوده اند و آن اسلام ناب را دريافته بودند، يا كشته شده يا خريداري شده بودند و در كاخ سبز معاويه، سر در آخور بيت المال داشتند و يا اگر افرادي بودند كه هنوز خودشان را نفروخته بودند، سر در سلوك خود برده و به محراب خود چسبيده بودند و با يأس و نااميدي و اينكه نمي شود كاري كرد ، سعي مي كردند كه خود را توجيه كنند و بهشت را براي خود تضمين شده ببينند. نسل دوم هم كه بعد از آن آمده بودند، وقتي با آن زياده روي هاي بني اميه مبارزه كرده و نتوانسته بودند نتيجه بگيرند، مأيوس و سرخورده شدند. دراين شرايط، امام حسين(ع) آمدند و فتوا دادند كه در شرايطي كه نمي توانيد وظيفه پايان يافته نيست. قدرت و عدم قدرت، نوع مبارزه را تعيين مي كند نه اصل آن را .

در هر صورت، به يك روح نشاط، شادابي و اميد احيتاج بود كه در جامعه دميده شود و امام حسين (ع) اين كار را كرد. امام حسين(ع) اين كار را كرد. امام حسين (ع) انساني نبود كه مثل بعضي خشكه مقدّس ها بهشت را ملك مطلق خود ببيند او خود را مسئول مي دانست . معتقد بود در هر شرايطي، انسان حق ندارد سكوت كند، چه رسد به اينكه خود را بفروشد. او خود را فدا كرد، تا تقدسي كه در حال فاني شدن بود بماند . تا ارزشهايي كه درحال نابودي بودند، بمانند. به هر حال بايد هيأت مذهبي دانشگاهها توجه كنند، در مداحي ها و سخنراني ها و عزاداري ها چه مقدار در صدد تفسير عاشقانه و عاقلانه ي قيام امام حسين (ع) هستند.

و السلام علي من التبع الهدي

طرح ها و ایده های محرم ( برای مخاطب نوجوانان )